Sinds enkele jaren zien we op koppelniveau problemen die gekenmerkt worden door ernstige wonden aan de tenen van vooral witte leghennen. Dit wordt ook wel ‘tenenpikkerij’ genoemd. Waarom dit bij sommige koppels een probleem vormt, is nog niet duidelijk. Om hier meer inzicht in te krijgen heeft GD, in opdracht van de pluimveesector, een pilot opgezet.
Bij ‘tenenpikkerij’ hebben de hennen last van verwondingen aan de bovenkant van de poot. De wonden kunnen groot zijn, met bijvoorbeeld verlies van tenen, wondinfecties en dood door verbloeding als gevolg. Een duidelijke oorzaak is nog niet vastgesteld en er zijn meerdere oorzaken mogelijk. Eén hypothese is dat een verschil in opname van voedingsstoffen mee zou kunnen spelen, bijvoorbeeld door een effect op de huidkwaliteit of op het gedrag. De onbehandelde snavels van de hennen kunnen bijvoorbeeld invloed hebben op de selectieve voeropname, waardoor binnen een koppel individuele verschillen kunnen ontstaan in de voersamenstelling die de dieren opnemen.
Onderzoek en resultaten
De verkennende pilot is opgezet na signalen uit het veld en is bedoeld om te kijken of er aanwijzingen zijn dat de selectieve voeropname of -absorptie de voornaamste oorzaak van de problemen zijn. Dit is als volgt gedaan: er zijn van vijf koppels leghennen van diverse witte rassen (van zowel dieren met als zonder de klassieke pootwonden) eieren verzameld. De dooier van de eieren werd getest op gehaltes van fosfor, mangaan, ijzer, koper, zink, selenium en molybdeen. Bij twee van de koppels verschilden één of twee van de geteste mineralengehaltes tussen hennen met of zonder pootwonden. Dit zorgt ervoor dat we een verschil in voeropname of -absorptie niet als doorslaggevende factor voor pootproblemen beschouwen.
Meer informatie
Dit veterinair praktijkonderzoek maakte deel uit van het onderzoeks- en innovatieprogramma 2020 van de pluimveesector. Dit programma wordt gecoördineerd door AVINED en gefinancierd door de pluimveesector. Klik hier voor meer informatie over veterinair praktijkonderzoek.
